Mijn tweeëntwintigste verjaardag in het ziekenhuis

femke portret

I don’t know about you, but I’m feeling 22 – bijna dan. Morgen word ik tweeëntwintig jaar. Maar mijn volgende levensjaar begin ik met kwarktaart in het ziekenhuis… 

Het stormachtige nieuws van vrijdag 25 oktober gooide flink wat roet in het eten. Ik zou mijn verjaardag niet vieren, maar omdat oma had aangeboden het toch een beetje bij haar te vieren, was dat mijn plan voor zondag. Tot we nieuws kregen op de 25e: oma zou 21 november geopereerd worden, na de ontdekking van een darmtumor. Dat betekent dus dat ik morgen hoogstwaarschijnlijk mijn verjaardag in het ziekenhuis vier tijdens bezoekuur… 

Die twee weken voor de 25e waren een heuse storm waardoor ik van frustratie vaak moest huilen. Dit had ik niet kunnen bedenken toen ik deze blogpost bedacht. Ik had een plannetje voor mijn verjaardag: vrijdagavond met een vriendengroepje pizza eten en cocktails drinken bij Vapiano’s. En ik wilde zondags naar oma – maar dat veranderde dus. 

Toen ik hoorde dat oma op mijn verjaardag in het ziekenhuis zou liggen, had ik moeite om mijn frustratie binnen te houden. Angst om oma te verliezen. Maar ik voelde ook frustratie dat het precies rond mijn verjaardag moest gebeuren – dat is best egoïstisch, ik weet het. Oma baalde ook, dat kon je wel aan haar merken toen ze aan mijn verjaardag dacht. Maar ik probeer de goede moed erin te houden. Er bestaat iets zoals bezoekuur. Ik vroeg oma wat voor taart ze wilde hebben en ze vroeg specifiek om kwarktaart, aardbei of mandarijn. Nu weet ik dat mijn zusje heel goed is in kwartaart maken, dus die heb ik ingeschakeld. Al weten we niet eens of oma dan al mag eten of überhaupt zin heeft in taart.

Ik had nul plannen. Ik wilde naar oma met een stuk taart, een goed boek en hopelijk het zonnetje op ons gezicht tijdens het lezen. Nu hoop ik maar op een comfortabele stoel in haar herstelkamer en kartonnen bordjes voor de kwarktaart. Ik wil er alsnog een feestje van maken, maar dan een rustig feestje, ik word er niet jonger op, en oma al helemaal niet, hihi.

“Het leven is wat je vandaag viert”

En voor mij is dat oma’s gezondheid, haar herstel en voor mezelf een knallend levensjaar in 2020. 

Liefs,
Femke

femke portret
Volg:
Deel:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: