Stiekeme lente 

Stiekeme lente 

Met de zon naar buiten stappen. Je eyeliner uitsmeren met je traanogen. Je de moord stikken in je winterjas. Maar altijd met een glimlach op je gezicht.

Met de zon de fiets op gaan. Je handen voelen warm en je konen lekker rood. Je ogen dichtknijpen omdat het net iets te fel schijnt maar je glimlach niet laat verdwijnen.

Wanneer je harder gaat fietsen omdat de zon je zo verblind en het zelfs niet koud is aan je vingers. En je je bedenkt dat je veel vermoeider word van traplopen dan zo hard fietsen. Wanneer je geniet van het zonnetje dat alles zo fijn oplicht. En dat het lekker ruikt, fris, en het verdwijnt niet. Vandaag even niet. Vandaag mag het blijven.

Ook al zie je een nieuwe bui hangen, draai je je nog even naar het zonnetje. Laat je het je gezicht verwarmen en je geniet. Je wacht in de deuropening met je jas een beetje open en je haren in de knoop. Je neemt je tijd om dit te typen en te genieten.

Tot je binnen komt en je minuten op je vingers moet gaan zitten omdat ze nog zo bevroren aanvoelen. Al mag het zonnetje dan nog zo schijnen, de winter lurkt nog om de hoek.

Processed with VSCO with hb1 preset

 

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: