Rust roest

Rust roest

Een paar dagen geleden had oma visite. Terwijl ik op haar wachtte om samen op stap te gaan, luisterde ik naar het gesprek over haar gezondheid. 'Rust roest', zei de vrouw na een tijdje. Daar had ze helemaal gelijk in, dat was bij oma gebleken. En nu bij mij ook. Na anderhalf jaar sta ik weer op een werkvloer, komen er zoveel nieuwe indrukken op me af en krijg ik weer wat meer inzicht op het leven buitenom de muren van ons huis en het kantoor van mijn eindstage. Mijn lichaam en hoofd ervaren het op hele verschillende manieren, maar waarom dan? Ik ben het niet meer gewend. Hetzelfde werkt met een conditie opbouwen en je routine aanpassen. Mijn lichaam moet een aantal stappen erbij zetten om mijn hoofd bij te houden. Ik kan een perfectionist zijn en soms totaal niet. Ik moet een tussenmaat zoeken, want net als in een auto is het ook niet fijn als je chauffeur steeds op de rem trapt.

Het is nu lastiger om dagen in te plannen omdat het al voor me gedaan wordt. Als ik dan eens een dagje vrij ben, wil ik liever geen wekker zetten. Toch doe ik het want ik wil mijn routine terug. Ik heb al in geen weken een dagplanning van half uur tot half uur gemaakt of een to-do list geschreven, eentje die ik dan echt afstreep haha. Ik mis het gevoel van productief zijn. Overeind komen en echt beginnen is wat moeilijker en daarom heb ik zo'n dagplanning weer eens uitgeprint.

Processed with VSCO with hb1 preset

Mijn to-do lijst ziet er echter iets anders uit: 'stuff I want to do' – het is zo iets softer en vriendelijker. Het is onderverdeeld op lifestyle, blog en Youtube, en daaronder lijstjes per dag. Zo kreeg ik er al zeven af op dinsdag en tien op woensdag. Donderdag was weer een domper, maar ik merk steeds meer dat ik na een werkdag geen zwaar (lees: veel schrijf-gerelateerd) dekwerk meer wil doen (en toch schrijf ik nu op de vrijdagavond deze blogpost af). De dingen die de ene dag niet lukken, schuif ik gewoon naar de volgende dag. Zoals dat het schrijven van deze blogpost donderdag niet kon en het naar vrijdag ging, dat momentje rust was mijn lunchpauze die bijna voorbij was.

Het is een beetje push en pull, elastisch zijn en meegaan met de flow. Dat moet wel goed komen. Dat was 'm. Dit is eigenlijk een soort van dagboekfragmentje, omdat het me aan het denken zette maar ook omdat ik niet goed wist wat ik er bij wilde vertellen.

Wat doe jij om drukke dagen te tackelen?

Liefs,

Femke

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: