Ik schrijf aan een short story!

Ik schrijf aan een short story!

Weet je nog dat ik mezelf beloofde om voor een tijdje geen grote schrijfprojecten meer te starten? Voorbereiden kon wel, hier ben ik ook hard mee bezig, maar short stories mochten wel. En daar ben ik aan begonnen! Eindelijk heb ik een idee uit mijn Moleskine geplukt en ben ik blindelings gaan schrijven. Hoe ik hier een beginnetje aan maakte, zal ik je vertellen.

Het eerste beetje inspiratie

Dit idee kwam in twee delen, twee namen, en ik zette het op een klein stukje papier. Ishara en Ismay. Voor ik Ismay leerde kennen op Twitter, had ik nog nooit van de naam gehoord. Dit was eind februari dit jaar, denk ik. Toen was het al mijn achtste idee van 2017! Het tweede couplet van Alesso’s ‘Take Your Breath Away’ staat ook genoteerd als inspiratie. Hierdoor kreeg ik ineens zicht op nog eens twee scènes, ze zijn beide helaas spoilers – ook als ik vertel dat één hiervan niet in het eindproduct komt. Alles komt in tweeën door dit tweelingidee.

Higher heights
To shallow breaths
Holding tight
Never, never end
Pull me down
To ecstasy

De eerste woorden

Woensdagavond schreef ik de eerste 802 woorden. Helaas is het daar tot nu toe ook nog bij gebleven. Ik ging om half tien naar bed om te lezen, las maar een aantal pagina’s toen inspiratie weer ging vloeien. Het was pikkedonker, dus stak ik een kaars aan. Mijn gordijnen waren ook nog open, want de zon was niet heel lang geleden helemaal verdwenen. Nog geen half uur later trok ik mijn laptop op mijn schoot en begon ik te typen. ‘X’ is de tijdelijke titel van de notitie, maar nu ik dit allemaal uittyp, krijg ik een ideetje voor de titel (al zocht ik dit gelijk op, en dan lijkt het ook weer een beetje apart voor een titel). In de notitie staan onder anderen de eerste drie zinnen van de eerste alinea, een belangrijke quote en een stuk beschrijving, waar ik stiekem erg trots op ben.

Het onbewuste

In mijn Moleskine staat een scène beschreven waar de latere beschrijving perfect bij past. Soms vallen dingen gewoon samen, als puzzelstukjes. Dus nu voor het schrijven van deze blogpost heb ik de volgende scène alweer kunnen uitvogelen!

Maar dat niet alleen. Het idee kwam als twee namen, toen drie alinea’s in mijn Moleskine en vanzelf knutselt het in een short story. Maar zo gaat het ook als je aan het schrijven bent. Uit het niets haalde ik twee kanten van eenzelfde herinnering naar boven, één van afgelopen maandagavond, en de ander ergens half 2006 – het jaar dat ik leerde windsurfen. En meer dan normaal bij de stijger zat om krabben te vangen (en daarna natuurlijk weer vrij te laten). Het eerste research wat ik dus deed was hoe de ‘shell‘ van een krab heet: een pantser. Sinds woensdagavond staat de Wikipedia-pagina van krabben bovenaan mijn leeslijst.

De visuals

Het is voor mij geen begonnen idee zonder een Pinterest-board & een aesthetic/collage.

Voor we afsluiten, zou je het leuk vinden om de hele short story hier te lezen? Laat het me dan weten, wie weet komt het volgende week zondag wel hier online (:

Liefs,
Femke

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: