Het is weer zo’n avond

Het is weer zo’n avond

Het is weer zo’n avond. Zondag, twaalf over zeven, geschrobd, gescrubd, geschoren, geplukt. Kamer gestoft en gelucht, een schoon bed en schone pyjama. Een avond waar ik zoveelste laagje van verzorging op smeer, een lichaam dat is uitgerust en een hoofd dat voldoening voelt. Een waarop ik een boek uitlas bij oma in de stoel, de zon mijn lichaam liet verwarmen en waar woorden uit mijn vingers stroomden en ik ze niet tegenhield. Vol lijstjes met namen wie zo lief zijn mijn manuscript te willen lezen, de gekste ideeën die ik ooit wil uitvoeren, wat ik niet mag vergeten dat ik in mijn twintigste levensjaar heb geleerd, citaten die me niet meer loslaten. Met plant die ik alweer vergeet water te geven en een bril die ik twee keer op de grond laat kletteren na te hebben gezegd dat ik eigenlijk een nieuwe wil.

Het is weer zo’n avond. Zondag, twintig over zeven, geïnspireerd, gemotiveerd, afgestudeerd, opgewaardeerd. Op de bank, dekentje er bij, de mango-thee al ruikend. Knisperend haardvuur en rustige zee fluisterend in mijn oren. Een waarop ik nu al verzin wat ik komende week moet doen, ga doen, wil doen, welk boek ik nu weer open sla.. Vol lijstjes met nog niet afgetikte boxjes, de gekste spaardoelen, wat ik echt nog wil doen nu mijn eenentwintigste levensjaar bijna van start gaat en met citaten die ik weer uitspuw. Met een plant die ik vast weer vergeet te wateren en een bril die ik niet schoonmaak, het hele idee van een nieuwe weer vergetend.

Het is weer zo’n avond. Zondag, zevenentwintig over zeven, uitgerust, uitgeblust, gefocust en vol levenslust – klaar om een nieuwe week met beide handen aan te pakken.

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: