Vrijdagavond 23 september 2016

Het is al drie over tien. Het is ook al herfst. Gisteravond voelde het nog niet zo, maar nu, nu is het koud buiten, ongelofelijk koud. Welkom terug herfst.

Zo snel als ik kon trok ik vanmiddag mijn wollen sokken aan. Warmde ik de hittepit voor om mijn nek. Bond mijn wintersjaal om om de afgekoelde pitten te vervangen.

De hele zomer waren de spelletjesavonden bij oma er ingeschoten. Zelfs koffie in de avond niet. Mama kwam terug van de buren en we besloten toch nog naar oma te rijden voor een bakje koffie. En koffie veranderde toch nog in een spelletje Rummikub. Soms Triviant. Soms Scrabble. Maar nu speelden we weer Rummikub. Ik won het eerste spelletje, oma de tweede, de derde duurde lang maar ik won alweer en toen kwam Anne aan, ze wilde ook nog een spelletje meespelen. Het ging niet om het winnen – nou ja, stiekem wil ik wel zeggen dat ik ook het vierde potje won – maar eigenlijk wonnen wij allemaal.

De herfst is er weer, de gezelligheid is terug en ook al was het nu een spelletje op de vrijdagavond, was het weer zaterdag.

Met mijn sjaal nog om mijn nek en een kopje koffie naast me en meteen kreeg ik het gevoel dat het weer winter was. Bijna kerst zelfs, weetje, voordat we het doorhebben is het gewoon alweer kerst. Ik merkte als allerbeste dat het weer herfst is toen ik naar de keuken ging om de kopjes weg te zetten en bibberend terugkomen. Ook toen Anne binnenkwam en de kou echt naar binnen waaide.

Ik stapte naar buiten en inspiratie sloeg mij letterlijk in het gezicht. De kou.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *