The Edinburgh Diaries • part i

Nog vijfenveertig nachtjes. Nog vijfenveertig nachtjes voor Nienke, Ismay en ik samen het vliegtuig instappen om naar het mooie Edinburgh te vertrekken. Dè plek waar ik mijn eerste boek over schreef. Ik weet nog wel dat het boeken ons wat moeite kostte maar toen ik de meiden in december met me meevroeg kon ik alleen maar breed glimlachen want wat zou dit een avontuur gaan worden. Als ik iets leuk vind om te doen, dan is dat het voorbereiden van vakanties wel. Weken voor ik naar Barcelona ging, stond mijn koffer al ingepakt (dan droeg ik die hele leuke outfit toch gewoon even niet?). Voor Trapani gold hetzelfde. Ik wist nog niet eens of het wel door zou gaan en mijn rugtas stond al klaar, alsof ik zomaar op een dag kon verdwijnen. Twee weken later zat ik in het vliegtuig. Nu ben ik iets later, het duurt nog steeds zes weken voor we gaan, maar toch heb ik gevoel dat ik het iets rustiger en langzamer aanpak. En gelukkig doe ik het niet alleen.

v o o r b e r e i d i n g

De laatste keer dat ik alleen op vakantie ging, sliep ik in een bed en breakfast. Het was er luxer dan ik had verwacht en bij aankomst bleek ik een tweepersoonsbed te hebben. Toen ik voor het eerst plannen maakte om naar Schotland te gaan, vond ik een mooi hostel met ruime kamers, een gezamenlijke keuken en lounge en zelfs een luxe badkamer met stalletjes die je in een sorority house in Amerika kan vinden. Maar toen ik mijn plannen met de meiden deelde, was het nog wat lastiger om een goede plek te kunnen vinden. Het fijnste is natuurlijk een plek waar iedereen zich op haar gemak voelt. We bekeken heel wat hostels en hotels op Bookings en uiteindelijk belandde Nienke op de westen van Airbnb. Ik kende het wel maar had het nog nooit gebruikt. Ze vond een mooie plek, die we weer kwijtraakten, en kregen uiteindelijk een goede deal voor een appartement dat er nog net wat gezelliger uitzag. Nienke wilde graag de mogelijkheid om ook voor ons te koken, vegan natuurlijk, en daarbij was een eigen koelkast wel handig. Het geinige was dat Ismay gelijk vertelde dat Edinburgh wel één van de meest vegan-vriendelijke steden was. Hadden we dat ook weer opgelost. Het vinden dan een vlucht was niet zo heel lastig maar de moeilijkheden die daarna kwamen, hadden we ook niet zien aankomen. Betaalmogelijkheid: creditcard. Alleen maar creditcards. Na flink zoeken op Google stemde Nienke’s tante er mee in om ons te helpen, anders hadden we nu nog zonder vlucht gezeten.

 De prachtige foto is door Ismay gemaakt

d e  v e r s c h i l l e n

In Nederland en Schotland zijn natuurlijk een paar verschillen. Aan de verkeerde kant van de weg rijden, hè wie dan, en ponden in plaats van euro. Toen ik met mijn moeder en zusje naar  Londen ging, kwamen we er pas op het laatste moment achter dat ze er ook andere stopcontacten hadden. We sloegen gelijk een paar reisstekkers in en toen ik mijn inpaklijstje voor deze reis schreef, kwam dit ding gelijk bovenaan. Je zou het maar vergeten en onze camera’s en powerbanks niet kunnen opladen. Omdat ik me niet meer met wisselkoersen bezig hou, alleen tijdens mijn studie, wist ik ook niet goed welke opties we hadden om onze euro’s naar ponden om te wisselen. Als we het in Nederland wisselen, zou het duurder worden voor de import (ofzo), en in Schotland ook, want waar zouden ze onze euro’s laten? Dus zei m’n moeder dat we het beste gewoon op het vliegveld kunnen pinnen, dat is makkelijker en sneller.

d e  g u i d e

Ik weet nog wel dat ik vorig jaar met Moederdag net de Lonely Planet van Edinburgh had besteld. We hadden een familiebarbecue en ik zat daar in het zonnetje, met een hoedje van papier op omdat ik altijd bovenop mijn hoofd verbrand en mijn pet was vergeten, op mijn gemak door het boekje te bladeren. Ik kwam al heel wat leuke hotspots tegen in de stadsdelen waar ik ongelofelijk graag naar toe wilde. Het Writers Museum natuurlijk op nummer één. Nou oké, gedeelde nummer een samen met de botanische tuin. Voor de meeste bezichtigingen van Edinburgh gluur ik toch even op Angélica’s blog FernwehForevermore. Wat een mooie plaatjes maakt zij toch. Ik blijf steeds teruggaan naar haar pagina met alle Schotland blogposts.

n o g  e v e n  w a c h t e n

Terwijl ik hier nu buiten zit, met een van de eerste lentezonnetjes lekker warm op mijn gezicht, probeer ik me nog een paar dingen te bedenken die ik ook moet inpakken. Aan de ene kant zou ik best alvast wat samples kunnen inpakken voor mijn toilettas en het later bijvullen. Hetzelfde geld voor een klein schrijfetuitje en al mijn elektronica kabels, en dan stop ik er nog wat papiertjes bij met checklists zodat ik echt niet vergeet.

Dus, ik moet nog heel eventjes wachten. Ik hoop dat ik dat vol kan houden. Maar ik hoop vooral dat we het geweldig gaan hebben.

Liefs,
Femke

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

7 thoughts on “The Edinburgh Diaries • part i

  1. Een voorbereide vrouw is er twee waard denk ik dan! Hihi. Ik ben ook graag goed voorbereid maar ik begin toch nog iets later met alles inpakken en kopen enz. Schotland lijkt me wel echt een prachtig land! Zou er ook heel graag eens heen gaan 🙂

    1. Dat vind ik een hele goede! Voorbereid zijn brengt een soort rust met zich mee, voor mij dan haha. Alleen al de foto’s laten me wegzwijmelen, laat staan er echt te zijn 😮

  2. Ik ben nog nooit in Schotland geweest, maar van iedereen die er wel geweest is, hoor ik dat het echt de moeite waard is. Nog eventjes geduldig afwachten, maar dan heb je vast een heel fijne reis! 🙂

  3. Naar Schotland zou ik dus ook heel graag eens willen gaan. Lijkt me zo mooi daar. Vakanties vooruit plannen is iets wat ik ook super graag doe. Ik moet mij dus ook altijd inhouden om mijn koffer al niet weken op voorhand in te beginnen pakken. Altijd moeilijk voor mij 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *