Het verlaten manuscript pt. 13

Het verlaten manuscript pt. 13

Vandaag is het op twee dagen na precies zes maanden geleden dat ik over mijn boek ‘Achter Hemel en Aarde’ praatte in een Verlaten Manuscript-update. Ik ben zelfs al bezig geweest met een vervolg. De outline staat er helemaal voor klaar, maar iets hield me tegen. Als je als auteur je boeken wilt uitgeven, wordt er als tip gegeven dat je je in één genre moet ‘vastzetten’ omdat een boekhandel uiteindelijk niet meer weet op welke tafel je hoort: ben je fictie? Ben je fantasy? Of ben je toch non-fictie? En ik schrijf alles. Ik haat die twijfelingen. Dus besloot ik héél mijn manuscript om te gooien.

Versie 5 vs de rest

Vanaf versie twee/drie wist ik het eigenlijk al: de snelheid van dit boek klopt niet. Toen ik in 2016 aan dit verhaal begon voor Camp NaNoWriMo tegelijkertijd met Lieke, was dat de eerste keer dat ik een poging aan outlinen waagde. Ik had Pinterest afgespeurd, had een volle zak met snoep gekocht en bivakkeerde ik hartje-zomer op mijn zolderkamer aka de sauna. Na al mijn research over outlines en plot-gerelateerde dingen, wist ik eind 2018 gewoon zeker dat alsik wil dat dit boek nog ergens beland, er een hoop moest gebeuren. Er zat totaal geen logica in het verhaal qua structuur en het was een hoteldebotel aan informatie achter elkaar. Dus, om het nog een keer te herhalen, besloot ik om mijn hele manuscript uit elkaar te knippen als puzzelstukjes om er een goed lopend verhaal van te maken. 

Wat moest daarvoor gebeuren?

Nou, de outline, de geschiedenis, de personages, het verhaal zelf. Ik had wel een idee hoe ik de openingsscène wat spannender kon maken, maar ik wilde ook niet dat mijn harde werk in de rest verloren zou gaan. Toen ik in december samen met schrijf/penvriendinnetje Sam (@fancy_words) een drankje ging doen in Scheveningen, vroeg ik haar hoe ik dit hele gebeuren het beste kon aanpakken. Ik weet niet eens meer wat ze me als tip gaf, maar ik had er zoveel zin in gekregen dat ik gewoon ben begonnen.

Op 9 december 2018 om 20:54 uur ’s avonds, opende ik een nieuw Word-bestand en herschreef ik de allereerste scène. 

Geschiedenis

Op 14 december stuurde ik Sam een foto met meer dan acht tabbladen open in Safari voor achtergrond research. Ik had wel de geschiedenis en mythes in een documentje gezet, maar het meeste zat nog in mijn hoofd – alles moest ook nog aan elkaar geknoopt worden. Ik appte haar: ‘ik lees en lees en de rest sijpelt heeeel langzaam binnen, het is alleen nog te vroeg om dingen te noteren. Het moet nog sudderen.’ De research begon bij de mythe van de Moirai, vervolgens naar Nyx en Themis, en daarna kwam ik bij een lijst met mythische (bescherm) wezens voor een herschreven scène van het vijfde hoofdstuk. 

Outline

Als ik van AHEA een serie wilde maken, dan moest er een hoop uitgehaald worden voor de andere boeken en zouden er gaten vallen om op te vullen. Ik las versie 4 helemaal na en maakte zo een nieuwe outline in Excel, door alle scènes naast en onder elkaar te zetten. Dat heb ik van Sam overgenomen, haha, een outline in Excel is zoveel overzichtelijker. Daarna nam ik een nieuw bestand en ging ik aan de slag met de procenten. Een procenten outline? Ja, maar daar maak ik binnenkort een uitlegvideo of blogpost over, want het werkt heel fijn. AHEA had voorheen 53 hoofdstukken en zo’n 98.500 woorden, maar mijn doel was 40 hoofdstukken en dan zo’n 2000 woorden per hoofdstuk. Dus op 10% (hoofdstuk 4 of 5) komt het inciting event en op 90% begon de climax. Uiteindelijk maakte ik op 16 december de outline af! 

Personages

Shenae… lieve, lieve Shenae. Omdat ik in oktober 2017 al een proeflezersrondje had gedaan, wist ik in wie ik qua personages nog net wat extra werk in moest stoppen. Shenae bijvoorbeeld, zij is een van de vier uit de vriendengroep waar Carré met moeite binnendruppelt, maar Shenae heeft een veel belangrijkere achtergrond. In het begin van het boek heb ik haar te weinig laten voorkomen, waardoor verder in het boek lezers niet begrepen waarom zij nou in het boek zat – tot ze uiteindelijk nóg verder lazen. 

Scenes

Deze blogpost was al bijna af toen ik besefte dat ik nog iets over bepaalde scenes wilde schrijven. Hierboven benoemde ik al eens dat ik wist hoe de openingsscène beter kon, maar er was ook een scène achterin waarvan in al vanaf het moment dat ik de eerste versie schreef, een enorme plottwist zag. Ik bleef er maar aan denken. En nu heb ik me gewoon overgegeven aan de plottwist, want Shenae had het al door. 

Chinouk Thijssen van Truth or Dance zei een keertje dat haar personages een eigen wil hadden gekregen en wilden gaan midgetgolfen, en toen heeft zij zich er ook maar aan overgegeven. Ik had niet gedacht dat zoiets écht zou kunnen. 

Mijn doel voor januari

Ik had nog aan Sam gevraagd, hoe optimistisch is het om álles in 2018 af te krijgen? Véél te optimistisch. En daarna dacht ik, ik heb nog geen project voor in januari, dus laat ik versie vijf afmaken maar als doel inzetten. Op de dag van schrijven, zondag 6 januari, ben ik bij hoofdstuk 20 beland. Daar moet ook alles anders! Maar man, ik ben al zoveel plotholes tegengekomen die ik heb moeten redden, want anders loopt heel het verhaal niet meer. Op vrijdag 4 januari herschreef ik gewoon zeven hoofdstukken, ik had die dag niets te doen en knalde er doorheen. Op de helft van de maand maakte ik het laatste beetje af! Ik wil nu nog zo’n tien dagen niet te veel doen, om dan in februari verder te gaan. De laatste spellingchecks, alles goed doorlezen, een nieuwe samenvatting maken; oftewel de laatste loodjes!

En soms werkt het gewoon niet

Ik wilde op 18 december gewoon weer verder met hoofdstuk een, maar het lukte gewoon niet. Sam zei, ‘haha, soms werkt ‘t niet, heel erg balen is dat maar doe je niks aan’. Dat is zo waar! En ik vind dat dit ook eens gezegd moet worden. Schrijven is niet elke dag een hoofdstuk (hoe graag je het ook wilt). Het kan elke dag honderd woorden zijn, of maar een keer in de week een paar (honderd) woorden schrijven. Je komt er vanzelf wel. 

Van je vriendinnen moet je het hebben, dat is nog wel het leukste. Ik had Sam namelijk de allereerste scène gestuurd en ik kreeg na een paar dagen een geweldige reactie. ‘OMG DIT IS ZO GOED, HALLO, you make me doubt all of my writing *cry/laugh emoji*, it’s so *hearteyes*’ – Dus stuurde ik terug, ‘HAHAH EN JIJ MIJ OOK HOOR WANT IK LAS JOUW LAATSTE ZIN LAATST EN IK DACHT wow I need to step up my game’. Dit moment was geweldig.   

Een update over de updates… 

Tja, dat was alweer update dertien. Maar ik denk dat ik vanaf nu deze updates naar YouTube ga verplaatsten, omdat mijn enthousiasme daar ook veel beter overkomt. Het voelt dan meer als kletsen met vriendinnen. Met een kopje thee erbij en een beetje chocolade komt dat wel goed. En wie weet, als het toch niets voor YouTube is kom ik gewoon weer terug hier naartoe 😉

Wat zijn jouw schrijfdoelen voor 2019?

Liefs,
Femke

Volg:
Share:

2 Reacties

  1. 19 januari 2019 / 10:44

    Supertof om te lezen en ik snap heel goed dat je zo enthousiast bent over je werk. Ik heb dat ook echt met mijn boeken en wil het dan heel graag met iemand delen. Ik heb nu verhaallijnen liggen voor verhalen die pas in 2020 of later gepubliceerd worden en ik zou er zo graag met iemand over praten. Erover kunnen bloggen, kleine tipjes van de sluier oplichten is dan wel erg leuk. Ik ben heel benieuwd naar jouw boek/serie.
    En over personages die hun eigen leven gaan leiden: dat is zo herkenbaar. Ik geloofde het eerst ook niet, maar toen gebeurde het in mijn tweede boek ineens toch. Ik merk ook wel dat als je daar ruimte voor biedt, dat het vaker gebeurd.
    Heel veel succes met schrijven!

    • Femke
      Auteur
      19 januari 2019 / 16:58

      Wat een leuke reactie, dankjewel Mirjam! Schrijven is heerlijk he 😍 Soms kunnen anderen dingen aanwijzen waar jij nog niet eens aan hebt gedacht. Ik hoop zeker dat ik van het idee nog minstens twee boeken kan schrijven, aangezien ik wel genoeg ideeën heb! Jij ook succes met schrijven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: