Dinsdag 31 januari

Soms is het een chaos in mijn hoofd. Ik wil te veel dingen doen in een onbepaalde tijd zonder een plan van aanpak. Wat ik vanbinnen voel, uit zich op dat moment aan de buitenkant. Het is dan niet al netjes in mijn kamer en ik knoop uiteindelijk de eindjes niet bij elkaar. Ik hoef dan alleen maar in de spiegel te kijken om genoeg te weten. Dan zijn ze al te tellen. Stresspukkeltjes.

Of chocoladepukkels. Of de menstruatie. Maar één van de drie komt vaker voor en dat is meestal van de stress. De toetsweek was daarom ook geen pretje. Ze waren te tellen, en ik hou de details maar voor me maar ik kan me inbeelden dat iedereen het wel snapt.

Als ik één ding wel weet, is dat ik me in bepaalde situaties juist niet stress. Morgen, oftewel vandaag wanneer deze blogpost online komt, begint mijn derde en tevens laatste stageperiode voor directiesecretaresse. Ik mag op mijn middelbare school terugkomen en dat vind ik fijn. Het zal wel weer eventjes vreemd zijn om daar weer te lopen, maar dan ben  ik niet meer een van de leerlingen. Ik hoor dan bij ‘de dames van de administratie’ en dat klinkt veel leuker. De periode duurt 20 weken, en daarna komen de laatste vijf examens en de diploma-uitreiking. Dat klinkt ergens heel ver weg, maar met de snelheid dat januari aan me voorbij is gevlogen weet ik dat ik alleen maar met mijn vingers hoef te klikken. 5 juli is sneller hier dan ik denk.

Stress ik nu? Welnee, althans, dat denk ik niet. En ik stress ook niet over het feit dat stage begint terwijl ik verwacht had wel wat meer te merken. Me iets onrustiger te voelen. Ik denk dat ik wel klaar ben voor verandering. Ik weet het wel zeker.

En als ik wél stress, of menstrueer, tja, dan eet ik gewoon wat chocolade – dan maken die pukkeltjes toch niets meer uit!

Liefs,
Femke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *